معرفی بازیکنان دهه 19۵0 لیورپول:
جيمی ملیا - تامی یانگر - گری بیرن
لیورپول در سال 1950 به فینال Facup رسید . جامی که مدت ها هواداران باشگاه آرزوی قهرمانی در آن را داشتند . اما تیم در ورزشگاه ویمبلی از آرسنال 2-0شکست خورد و هواداران در حسرت اولین قهرمانی تیم ماندند .در اوایل دهه 50 لیورپول قدم به قدم در جدول لیگ عقب می رفت تا اینکه در فصل 53-52 به دسته دوم سقوط کرد . تیم نتوانست به رهبری فیل تیلور به دوران پر از شکوه خود بازگردد و همچنان در گرداب لیگ دسته دو م دست و پا می زد . این ناکامی تا اواخر دهه ادامه داشت تا اینکه بیلی شانکلی در سال 1959 آمد تا در سال های بعد انقلابی به پا کند . بیلی لیدل همچنان برای تیم بازی می کرد . گری برن و رونی موران و دروازه بان خوش نامی چون تامی یانگر در تیم ظهور کردند . در زیر شرح حال این بازیکنان آورده شده است . به روی ادامه مطلب کلیک کنید .
الان آکورت Alan Acourt
در رین هیل متولد شد بال چپ سرخ ها بود .دوران او در لیورپول در برهوت لیگ دسته دوم انگلیس سپری شد . اگر چه بازی کردن در چنین لیگی دلیل بر عدم شایستگی های وی نبود . او یک بازیکن ملی پوش نیز بود و با تیم انگلستان 5 جام بین المللی را فتح کرده بود . اولین حضور در تیم ملی انگلیس در برابر ایرلند شمالی در سال 1957 بود که با شکست تیم کشورش همراه بود .
آ کورت از پرسکوت کیبل در سال 1952 در زمانی که دان ولش مرب تیم بود به آنفیلد آمد . او در دوره مربی گری فیل تیلور یکی از اعضای ثابت تیم بود . تا قبل از اینکه بیل شانکلی جانشین وی گردد .
آکورت در جام جهانی 1958 سوئد به تیم ملی انگلیس دعوت شد . او به جای تام فین نه ی مصدوم در سه بازی مقابل برزیل ، استرالیا و شوروی بازی کرد .
آکورت در زمان بیل شانکلی هم در تیم بازی کرد . زمانی که لیورپول در سال 1962 قهرمان لیگ دوم شد و به لیگ اصلی راه یافت . آکورت در سال 1964 بع ترانمر رفت . بعد از آنجا مدتی در تیم های ملی زامبیا و نیوزلاند مربی گری کرد . او در 382 بازی برای لیورپول 63 گل به ثمر رساند .
الان آرنل Alan Arnell
آلن آرنل روکرد قابل ملاحظه ای را از خود در مدت 8 سالی که در آنفیلد بود به جای گذاشت . او هر دو بازی 1 گل می زد . افسوس که او در دوران افول تیم ظهور کرد .
او فوتبال آماتورش را با لیورپول آغاز کرد و در سال 1953 به تیم اصلی راه یافت . زمانی که لیورپول به هیچ عنوان با ارزشی در لیگ دست نیافت . و به لیگ دو سقوط کرد .
اولین بازی اش در FA CUP در مقابل بلکپول ، سال 1953 بود . او موفق به گلزنی شد و در پیروزی 5-2 مقابل مدافع عنوان قهرمانی سال قبل مؤثر بود .
قوی بود مخصوصاً در بازی هوایی ، اما در فصل بعد تنها دو بازی برای تیم انجام داد و نتوانست هیچ گلی در لیگ دو بزند .
فصل 55-56 برای او خوب بود زیرا توانست 14 گل برای تیم به ثمر برساند . بهرتین لحظه ای که در لباس تیم حاضر شد بازی مقابل هادرسفیلد بود . او توانست در آن بازی هت تریک کند .
بیشترین حضورش در لیورپول در نیم فصل دوم 58 – 59 بود . درست موقعی که بیلی لیدل بازنشسته شد و لوئیز بیمپسون تازه مصدوم شده بود . او 12 بار حضور داشت . او در سال 1961 به ترانمر پیوست . او در 75 بازی برای لیورپول 36 گل به ثمر رسانده بود .
گری بیرن Gerry Byrne
در لیورپول به دنیا آمد و در سن 15 سالگی در سال 1953 به تیم آمد . تیم در آن موقع تحت رهبری دان ولش بود . که زمینه ساز اولین بازی وی در جشن تولد 17 سالگی اش بود .او اولین بازی اش را در برابر چارلتون در سال 1955 انجام داد که تیم 5-1 بازی را برد .
در سال 1959 او را در لیست فروش گذاشته بودند . زمانی که شانکلی به تیم راه یافت . نام گری را از لیست فروش بیرون آورد . در سال 1962 اولین گلش را مقابل برایتون در لیگ دو به ثمر رساند .
او قهرمان لیورپول در اولین قهرمانی تیم در FACUP سال 1965 لقب گرفت . در آن بازی ترقوه اش آسیب می بیند . ولی گری به بازی ادامه می دهد . هرچند که بازی به وقت اضافه کشیده شد . اما گری تا آخر مسابقه حضور داشت .
30 دقیقه از بازی گذشته بود که گری در تماس با کاپیتان لیدز بابی کالینز مصدوم شد .گری مجبور به ادامه بازی می شود . او و هم تیمی هایش موضوع را از لیدز یونایتد و بیلی شانکلی مخفی می کنند . متأسفانه بازی به وقت اضافه کشیده شد .
گری بدون توجه به آسیبدیدگی و دردی که از آن رنج می برد . در یک فرصت مناسب توپ را به راجر هانت رساند و راجر اولین گل تیم را زد . ولی لیدزی ها بازی را به تساوی کشاندند . اما لیورپول سرانجام توسط یان . اس . تی . جونز دروازه لیدز را برای بار دوم گشودند . تا لیورپول این جام را برای اولین بار فتح کند .
بعد از اتمام مسابقه شانکلی در یک مصاحبه ، خطاب به گری گفت :این مسابقه نمایش یک پسر بود که شجاعتش را ثابت کرد .
ترقوه گری ترک برداشت و کم کم سایيده شد ولی او در سروده های کپ جای گرفت .
گری با لیورپول توانست به افتخاراتی چون قهرمانی در لیگ دو در سال 1962 ، قهرمانی لیگ اصلی در فصل های 64-63 ، 66-65 رسید .وی نیز در سال های 1964،1965،1966 با لیورپول قهرمان جام خیریه انگلستان شد . مصدومیت وی در بازی فینال Fa cup کم کم از زیبایی بازی های وی کاست تا اینکه در سال 1969 بازنشسته شد . گری در جام جهانی 1966 نیز حضور داشت . او یکی از افسانگان باشگاه است .
تامی لیشمن Tommy Leishman
ورود بال چپ اسکاتلندي همزمان با ورود بیلی شانکلی درآنفیلد در سال 1959 بود . از سنت مرین در ازای مبلغ 9000 پوند لیورپولی شد .
تامی بازیکن با فرهنگی بود که در پست هافبک بازی می کرد . او در قهرمانی لیور پول در لیگ دو ، سال 62-1961 نقش مهمی داشت .
او سپس در فصل 63-1962 در لیگ اصلی هم برای تیم بازی کرد و قرار بود که هشت سال در باشگاه بماند اما سرانجام در سال 1963 جایگزین هموطن خود ویلی استیونسون در هیبرنیان اسکاتلند شد .
تامی در 119 بازی برای لیورپول 7 گل زد .
جیمی ملیا Jimmy Melia
او در لیورپول بدنیا آمد و یکی از 11 بچه ای بود که مثل گری بیرن در سن 15 سالگی به آنفیلد آمد . جیمی در سال 1953 به تیم بزرگسالان لیورپول دعوت شد . اولین حضور او در سال 1955 ، مقابل ناتینگهام فارست در لیگ دسته دو بود . که در آن بازی ، جیمی گلزنی کرد و لیورپول آن بازی را 5-2 برد .
بهترین فصل او 59-1958 بود او در 40 بازی برای لیورپول 21 گل به ثمر رساند . او به خوبی خو د را به تیم تحمیل کرده بود .وقتی که بیل شانکلی در دسمابر سال 1959 برای برپایی یک انقلاب در آنفیلد آمده بود . ملیا قهرمانی لیورپول را در لیگ دسته دوم انگلیس در سال 1962 جشن گرفت . او در 42 بازی 21 گل به ثمر رساند .
دو سال بعد یعنی در سال 1964 به لیورپول کمک کرد تا بر فراز لیگ انگلستان جای بگیرد و قهرمانی ششم خود را که از سال 1947 در حسرت آن می سوخت ، جشن بگیرد . استعداد او وقتی که یک پسر بچه بود و در جونان برای تیم انگلیس دو جام بین المللی را به ارمغان آورد شکوفا شد .
جیمی ملیا پس از 287 بازی برای لیورپول و زدن 78 گل بعد از قهرمانی لیورپول در سال 1964 آنفیلد را ترک کرد و در ازای مبلغ 50000 پوند به ولووز پیوست .
بعد از ولوز به ساوت همپتون پیوست و بعد به عنوان مربی و بازیکن در تیم های آلدر شات و کرو ظاهر شد . مدتی مربی ساوت پورت شد و بعدش برای کار به آمریکا رفت .
مهمترین افتخارات مربی گری وی را می توان در سال 1983 به همراه برایتون دانست . او برایتون را به فینال fa cup آورد ولی در ویمبلی بازی را به منچستر یونایتد با نتیجه سنگین 0-4 واگذار کرد . او بعداً مربی تیم پرتغالی بلنیس شد و سپس برای مربی گری به تگزاس آمریکا رفت .
برت اسلیتر Bert Slater
برت اسلیتر در سال 1959 از فالکرک در جریان یک معاوضه به جای تامی یانگر به تیم پیوست . او در سن 23 یک راست به تیم اصلی در شروع فصل 60-59 آمد . با این حال او شروع بدی در تیم داشت . او در اولین بازی اش 8 بار دروازه خود را باز شده دید . و فوراً با دویگ رودهام دروازه بان دیگر تعویض شد. رود تا 14 بازی بعدی برای تیم بازی کرد .
با تغيير مربي شانس به برت اسلیتی روی آورد . بیلی شانکلی عقیده ای خاص به او داشت چنانچه از اول ورود شانکلی تا آخر فصل وی دروازه بان اصلی تیم بود .
قد اسلیتلی 5 فوت بود که برای یک دروازه بان نسبتاً کوچک است . اما برت اسلیتلی در فصل 63-62 که لیورپول در لیگ دو قهرمان شد 29 بار از دروازه محافظت کرد .بعد جای خود را به جیمی فارنل داد . او 111 باری برای لیورپول انجام داد .
برت دیگر به آنفیلد برنگشت او به اسکاتلند رفت تا در تیم دندی حضور یابد . او با دندی تا نیمه نهایی جام باشگاه های اروپا در سال 1963 بالا آمد . بعد به واتفورد پیوست و سپس مربی شد .
او بعد از بازنشستگی وارد یک شرکت شد که کار آن ها توسعه ورزش گلف بود .
گئوف توئنتی من Geoff Towentyman
هافبک چپ سرخ ها که برای سالیانی بر این پست تکیه داده بود . در سال 1953 در ازای مبلغ قابل توجه 10000 پوند از کارلیسل به لیورپول پیوست درست چهارماه از پایان فصلی که لیورپول در ته جدول جای گرفت و به دسته دوم سقوط کرد . لیورپول تنها با 9 برد از 42 بازی فصل را به پایان رسانده بود .
توئنتی من به خاطر قدرتش و بازی شناورش در پست هافبک ، زمانی که در کارلیسل بازی می کرد ، معروف شد . در آن زمان بیل شنکلی مربی کارلیسل را برعهده داشت او در تیم شانکلی شماره 5 می پوشید . تا اینکه شانکلی برای مربی گری به گریمبسی رفت و توئنتی من به آنفیلد .
او در 184 بازی برای لیورپول 11 گل زد . در تیم لیورپول شماره 6 را بر تن می کرد . شماره ای که زمانی متعلق به لوری هیوز و بعداً دیک وایت بود .
او در سال 1959 بالی من یونایتد پیوست . که در آن تیم در نقش مربی – بازیکن ظاهر شد . درست نه ماه قبل از اینکه شانکلی بزرگ مربی تیم شود . بعد در تیم های مورکامبی ( مربی – بازیکن ) و پنریت ( مربی ) حضور پیافت . تا اينکه بيل شانکلي در سال 1967 او را دوباره در نقش کشف استعداد های جوان به آنفیلد آورد . او بازیکنانی چون فیل نیل ، یان راش و آلن هانسن را به باشگاه معرفی کرد . او سپس به گلاسکو رنجرز رفت و همین پست را برعهده گرفت .
دیک وایت Dick white
در پست هافبک مرکزی بازی می کرد و خیلی قابل اعتماد بود . در سال 1955 از سونتپورت یونایتد به تیم پیوست و جایگزین لوری هیوز شد .
او دو سال صبر کرد تا با تیم امضا کند . اما بعداً کاپیتان لیورپول شد و در بازی های متوالی برای لیورول به میدان رفت بطوری که در فصل 58 – 57 تنها دو بازی را از دست داد . تماشاگران به او علاقه ای ویژه داشتند . او هیچ وقت نمی خواست کمتر از 100 % باشد . و از باختن متنفر بود شاید به خاطر این اراده اش بود که محبوب هواداران بود .
تنها گلی که برای لیورپول زد در Facup بود در حالی که تیم تا 11 دقیقه مانده به اتمام بازی از حریف خود که سوتند نام داشت ، عقب بود ، دیک گل تساوی را زد و لیورپول را نجات داد .
با ورود ران ییت به تیم ، او مجبور بود از پستش دفاع کند . اما او جایگاهش و نیز کاپیتانی را از دست داد و به دفاع راست رفت . در همین پست بود که با لیورپول توانست قهرمان لیگ دسته دوم انگلیس در فصل 62-61 شود . در آن فصل رویایی او 24 بازی برای لیورپول انجام داد .
در می 1962 او را به دانسستر فروختند . او در 216 بازی برای لیورپول همان یک گل را به ثمر رساند .
جانی ویلر Johnny Wheeler
در زمان فیل تیلور مربی وقت باشگاه به لیورپول آمد . او قبلاً در ترانمر و بولتون واندرز بازی کرده بود . او در سال 1953 با بولتون واندرز به فينال Fa cup رسید ولی بولتون 4-3 بازی را به بلکپول واگذار کرد . جانی در سال 1956 به لیورپول آمد و کاپیتان شد .
خيلي از بازی هايي که براي لیورپول انجام داد ، مهاجم نوک تیم بود . در یک روز به یاد ماندنی سال 1956 مقابل پورت واله ، وقتی بیلی لیدل گل مساوی را به ثمر رساند ، او سریعترین هت تریک تاریخ فوتبال بریتانیا را برای لیورپول انجام داد . گل های او در دقیقه 82 ، 83 و 85 به ثمر رسیدند و بازی 4-1 به سود لیورپول تمام شد .
او تا سه سال بعد مرتباً برای باشگاه بازی می کرد اما در فاصله فصل 63-62 بیلی شانکلی با خرید ران ایت و یان سنت جان تنها یک بار برای بازی در لیگ مقابل پلیموت آرگیل انتخاب شد که در آن بازی او مأمور بود تامی لیش من را تحت پوشش قرار دهد و این آخرین بازی بود که برای لیورپول انجام داد . جانی کلاً در 177 بازی برای لیورپول ، 23 گل زد . جانی 33 ساله در فصل قهرمانی لیگ دو در آنفیلد ماند اما دیده نشد . او سرانجام در سال 1963 آنفیلد را برای همیشه ترک کرد .
تامی یانگر Tommy Younger
دروازه بان اسکاتلندی معروف بود که سه سال در آنفیلد بازی کرد . مشهوره که در سال 1956 یک بار به خاطر مصدومیت در بازی با دربی کانتی ، میدان زمین را ترک گفت و بعد به عنوان مهاجم نوک به زمین بازی بازگشت .
او دروازه بان مورد اطمینانی برای تیم بود که قبلاً در هیبرنیان بازی می کرد . او دو بار با هیبرنیان قهرمان اسکاتلند شد . قبل از اینکه در سال 1955 در ازای مبلغ 9000 پوند به لیورپول بیاید .او تبدیل به دروازه بان شماره یک سرخ ها شد و کم کم جای دویگ رودهام و دیو آندروود ( که در فصل قبل گاهی به صورت اشتراکی دروازه بان بود ) را گرفت .
تامی در جام جهانی 1958 سوئد برای اسکاتلند به میدان رفت . که تجربه تلخی برای وی بود . او بعد بار دیگر به دوران اوجش برگشت و به عنوان یکی ازبهترین دروازه بان های بریتانیا پاداش گرفت .
تامی در پنالتی ها خوب عمل می کرد . او در سال 1959 جای خود را به برت اسلیتر داد . بعد به عنوان مربی – بازیکن راهی فالک ریک شد .
او بعدها کمک مربی استوک سیتی و لیدز یونایتد شد . قبل از اینکه دوباره عازم هیبرنیان شود . او بعداً به سمت رئیس فدراسیون فوتبال اسکاتلند دست یافت . تامی 127 بازی برای لیورپول انجام داد و در سال 1984 درگذشت .
رونی موران Ronnie Moran
از او به عنوان یکی از افسانگان آنفیلد یاد می شود . او نقش زیادی در آنفیلد داشت .
مدافع چپ سرخ ها قرارداد حرفه ای خود را در سال 1952 با باشگاه امضا کرد . وی اولین بازی اش را در مقابل دربی کانتی در همان سال انجام داد که لیورپول آن بازی را واگذار کرد .
فصل 56- 55 بود که رونی خود را در تیم تثبیت کرد و شماره سه را از آن خود ساخت . در همان زمان سرخ ها تقریباً در لیگ دسته دوم خود را باخته بودند اما موران بازیکنی بود که در برخورد فیزیکی با بازکنان کمتر به زمین می خود . او متخصص پنالتی زدن بود . موران خود را به عنوان یک بازیکن کارا و مؤثر ثابت کرده بود . بطوری که از سال 1955 تا 1959 تنها شش بازی را از دست داد .
به خاطر خدمت شایانی که در تیم از خود نشان داد ، به او بازویند کاپیتانی را دادند . در فصل 62-61 او 16 بار برای لیورپول بازی کرد . تیم در آن فصل در صدر جدول جای گرفت .
دو سال بعد او توانست قهرمان ششم در لیگ انگلستان را برای تیم به ارمغان بیاورد .رونی در آن فصل رویایی تنها هفت بازی را از دست داد .
با مصدومیتی که گریبانگیر گری برن در فینال Fa cup سال 1965 مقابل لیدز یونایتد شد . رونی موران سه روز بعد به جای او در بازی بعدی تیم حاضر شد که این آخرین بازی وی برای تیم بود ( بازی خاطره انگیز تیم مقابل اینتر ناسیوناله در آنفیلد ) قبل از باخت بحث بر انگیز تیم در ورزشگاه سن سیرو در نیمه نهایی جام باشگاه های اروپا .
رونی موران در کنار بیل شانکلی
موران در سال 1969 پس از ۳۷۹ بازی و ۱۶ گل بازنشسته شد و به گروه مربی گری در کنار بیلی شانکلی ملحق شد . او بعداً تبدیل به یکی از اعضای اصلی اتاق Boot شد .جایی که مربیان لیورپول به بحث درباره تیم و مسائل تیم می پرداختند .
رونی استیو های وی را همراهی می کند
رونی نیز به خاطر فریاد هایی که در کنار نیمکت بر سر بازیکنان می زد و دستورالعمل ها را که به آن ها می گفت ، مشهور بود .
او چیزی حدود 50 سال چه در عرصه بازیکن و یا مربی در خدمت تیم بود و در زیر دست مربیانی چون شانکلی ، پیسلی ، فاگان ، دالگلیش ، سونس و روی ایوانز به فعالیت پرداخت .
رونی در کنار دالگلیش و ایوانز
موران بازنشستگی خود از فوتبال را در سال 1998 اعلام کرد . او سرانجام باشگاه را ترک گفت .
او هنوز هم به آنفیلد می آید و برخی از بازی های تیم را تماشا می کند . او همیشه یک عاشق می ماند .
